سلام
دوستان می دونم که آمار وبلاگ بسیار بسیار کم شده و البته باید هم این طور باشد من مدتهاست که آپدیت خوبی نداشتم. ولی مهم نیست برای تابستان امسال برنامه هایی داریم که مطمئنا به اندازه ی چند برابر کل بازدید تا این لحظه بر آنها افزوده می شود.
به طور کلی برنامه ی ما برای تابستان ارائه ی دو PDF می باشد.که یکی از آنها مجموعه ی طنزهای سرخ و سفید(از دستگیر شدگان پروژه ی گرداب)می باشد.در مورد PDF دوم هم ترجیح می دهم تا کامل شدن آن چیزی نگویم چون کاری بسیار سنگین است و می ترسم از پس آن بر نیایم.همچنین برنامه ای دیگر هم داریم که بی نهایت قول انجام آن را داده البته هنوز در مراحل ابتداییست و فعلا در این مورد هم چیزی نمی گویم چون این هم کاری دشوار است.
در ضمن اطلاعات گروه به اصطلاح مضلین 5 هم منتشر شده.
اما سومین قسمت بازتاب حمله ی سپاه به اینترنت در اینترنت:
وبلاگ قمار با مدیریت مجتبی سمیع نژاد در دو پست این موضوع را تحلیل کرده است.ایشان از فعالانی هستند که همواره از حقوق خبرنگاران و دانشجویان و وبلاگ نویسان و مدیران سایت ها حمایت کرده اند و در این موضوع روشنگری هایی انجام داده اند. لازم به ذکر است که ایشان جزء دستگیر شدگان سال 83 هستند.(در سال 83 دفتر اینترنت(گرداب فعلی) تعدادی از مدیران وبلاگ های سیاسی را دستگیر کرده بود).این هم از دو پست ایشان:


هدف بی اعتمادی نسبت به اینترنت است

با بازداشت چند نفر که معلوم نیست کیستند و چه‌گونه و در چه شرایطی به «کرده و ناکرده» اعتراف می‌کنند؛ دست‌آویز مناسبی برای بی‌اعتمادی ایرانیان به اینترنت و وبلاگ‌نویسی و سایت‌های خبری پیدا کردند. این‌بار از سال 83 به قولی آپدیت‌تر شده‌‌اند و البته کمی سواد اینترنتی‌شان بیش‌تر شده‌ است. به احتمال زیاد وقتی دارند از لینک‌ها‌ی کنار وبلاگ می‌پرسند؛ وقتی به انتهای لینک‌دونی رسیدند دیگر نمی‌پرسند که «blogrolling کیست و در کجا زنده‌گی می‌کند؟». اطلاعیه‌ها‌ی‌شان هم پخته‌تر شده ولی فرقی با سابق نکرده است. نکته‌ی جالب اطلاعیه شروع آن با این جمله است: «30 سال تلاش و مجاهدت برای حفظ امنیت و صیانت از ارزش‌های نظام مقدس جمهوری اسلامی» حالا در این میان نقش مردم چیست و امنیت آنان کجا است بحث مفصلی است که در این نوشتار نمی‌گنجد.
اما خب هم‌چنان مثل قدیم دروغ می‌گویند و اسناد تخیلی رو می‌کنند؛ «دردنوشته‌ی يك قرباني سايت‌هاي مستهجن» که دلیل‌اش برای نوشتن این نامه به سایت گرداب را بسیار جالب عنوان کرده: «وقتی نزدیک بودن شما رو به عنوان یه خبرنگار به بازدید کننده‌های وبلاگ‌تون دیدم تصمیم گرفتم که اون رو برای شما بفرستم.» گرداب هنوز نیامده درهای بهشت را به روی همه باز کرده، غافل از این‌که "ما از خداوندی که درهای بهشت‌اش را به روی شما می گشاید به لعنتی ابدی دل‌خوش‌تریم".
اما نکاتی در مورد به قول خودشان «شبکه‌ی مظلین» که دومین "اطلاعات" را در مورد آن‌ها در روزهای اخیر منتشر کرده‌اند و قرار بود که حاوی اطلاعات تازه‌یی باشد، که نیست و شبیه همان اولی است. اما نکات جدیدی هم در آن هست که البته در خاطر نگنجد:
اگر از جذب «300000» هزار کاربری که عضو سایت‌ها بوده‌اند بگذریم که با عقل جور در نمی آید (حالا کاری به «تعداد بسیار زیاد کاربر ثبت نام نشده»اش نداریم) و کار به کشف تاریخی و مهم‌شان برای فهمیدن این که «سنتر اختصاصی» آن‌ها «15 گیاگابایت» فضا داشته است هم نداشته باشیم، می‌رسیم به این‌که کلیپ‌های یک کدام از این سایت‌ها 3500000 هزار بار دانلود شده‌اند! برای دروغ بودن چنین آماری با توجه به 1.فیلتر بودن این سایت ها 2.سرعت کم اینترنت 3. تعداد کاربران اینترنت در ایران 4. و این که چند نفر از آنان می‌توانند از فیلترینگ عبور کنند، سری به آمار ویزیتور و تعداد کاربران مشهورترین سایت‌های جهان بزنید و یک قیاس ذهنی کنید. اگر در ایران حدود 10 میلیون نفر کاربر اینترنت داشته باشیم؛ یعنی یک/سوم این جمعیت این سایت‌ها را می‌بینند! البته بعید می‌دانم رقم کاربران اینترنت در ایران در این حد باشد. یک نگاهی به این آمارها هم بکنید بد نیست.
نوشته‌اند که متهم ردیف سوم 40 هزار پست نوشته است! یک حساب ساده می‌کنیم. اگر هر پست شامل 10 خط نوشته باشد و ما آن‌را بخواهیم به صورت کتاب در قطع رقعی در آوریم؛ آن وقت کتابی می‌شود با 22222 صفحه. برای متهمان دیگر هم چنین شوخی خنده داری را نوشته‌اند 27 هزار پست و 8 هزار پست و ... که اگر همه‌شان را با هم جمع کنیم یک کتاب خانه‌ی عظیم می‌شود با آن درست کرد.
« جمله فعالیت‌های» متهم ردیف هفتم «جذب هزاران مخاطب به سایت‌های مستهجن از جمله آویزون است» حال چه گونه یک نفر می تواند هزاران نفر را جذب کند، سناریو نویسان باید فکرش را کرده باشند و در آینده پرده از این راز شگرف بردارند.
متهم ردیف هشتم از همه جالب‌تر است. یک نفر با «تحصیلات سوم دبیرستان» از «مدیران برجسته‌ی سایت ایکس پرشیا و آویزون بوده است» که می‌تواند «فایل‌های صوتی و مستهجن فارسی‌زبان در بخش پادکست» سایت‌ها بسازد. چند نفر شما بلد هستید "پادکست بسازید"؟ به تحصیلات همه‌ی متهمان دقت کنید و بعد توانایی‌های‌شان را ببینید!
در مورد متهم ردیف 18 تولا قربانی خبررسانی صورت گرفته است و مشخص شده که این شخص چه‌‌گونه در حال قربانی شدن برای این سناریو است و گفته شده که یک فرد ساده چه گونه می‌تواند چنین اتهاماتی را پذیرا باشد.
همه‌ی متهمان از «مدیران»، «اعضای برجسته» «افراد فعال»، «نویسنده‌گان اصلی»، «ارتباط گیرنده»، «چندین هزار پست نوشته» که نوشته‌های «مستهجن»، «ضد دینی» و از همه مهم‌‌تر «ضد انقلابی» داشته‌اند. در کشفی مهم هر کدام از آ‌ن‌ها «چندین اکانت» داشته‌اند.
هر کدام از متهمین که در یک سایت کار می‌کرده در سایت دیگر هم همان کار را می‌کرده. برای مثال اگر 15000 هزار پست در یک سایت می‌نوشته در سایت دیگر هم هر 15 هزار پست را آپ می‌کرده است. به احتمال زیاد این افراد هر کدام 100 سالی سن داشته باشند.
دروغ‌پردازی و تشویش اذهان عمومی که به قصد نشر اکاذیب از طرف این گروه منتشر می‌شود از سراسر عمل‌کردها و نوشته‌ها و اطلاعیه‌های‌شان پیدا است. با این رفتارها آن‌ها شاید در کوتاه مدت بتوانند ذهنیت اینترنت را در بین خانواده‌های ایرانی بد جلوه دهند، اما بدون شک در بلند مدت دچار مشکل خواهند شد. چرا که به قصد فریب افکار عمومی هر چه بیش‌تر دروغ بگویند، بیش‌تر رسوا خواهند شد. آن‌ها حتا جرات اعتراف به این موضوع را ندارند که بسیاری از متهمانی که از آن‌ها با اتهامات عجیب و غریب نام می‌برند هنوز بازداشت نشده‌اند و اطلاعاتی که دارند بر پایه‌ی تخیلات و اعتراف‌های آن‌چنانی است که از بی‌چاره‌گان بازداشت شده گرفته‌اند.


آقای کیان‌منش نام «دفتر اینترنت» را «گرداب» گذاشتید؟

آقای کیان منش، نمی‌دانم مرا به خاطر دارید یا خیر، اما من شما را خوب به خاطر دارم. مگر می‌شود کسی را که چشم در چشم من در دادگاه کیفری استان و در حضور وکلای‌ام و پنج قاضی دیگر پرونده درخواست «اعدام» مرا می‌کرد فراموش کنم؟ نه هرگز فراموش نمی‌‌کنم. آن درخواستی که شما نوشتید و ‌آن‌گونه در دادگاه قرائت کردید، همیشه‌ی همیشه در گوش‌ام زنگ می‌زند. شوخی نبود؛ در آن چند ماه تا من تبرئه شوم، خواب به چشمان هیچ‌کدام از نزدیکان‌ام نیامد. البته این مساله برای شما مهم نبود. شما در دادگاه همه‌ی تلاش‌تان را کردید تا من به اتهام «سب‌النبی» مجرم شناخته شوم و حلقه‌ی طناب دار بر گردن‌ام باشد، این را از آن‌ روزها خاطرم هست، از ایما و اشاره‌هایی که در دادگاه رد و بدل می‌کردید، در خاطر دارم. نتیجه‌ی رای پنج قاضی را که خاطرتان هست؟ سه نفر تبرئه گفتند و دو نفر اعدام و من جستم از آن خواب که برای من به تعبیر نشسته بودید...
نه برای‌تان مهم نیست؛ مهم نبوده و نیست و محال است که باور کنم مهم باشد، همان‌طور که وقتی شما را در برنامه‌ی شوک دیدم، دیگر باور نکردم که هیچ‌کدام از آن بازداشت‌شده‌گان می‌توانند مجرم باشند. همان‌طور که وقتی در برنامه‌ی شوک داشتید از آبروی رفته‌ی یک انسان روبه‌روی آن دختر (که همه‌ی ترس جهان در صدای‌اش بود) حرف می‌زدید، به هیچ طریقی حرف‌های‌تان به دل‌ام نمی‌نشست. مگر می‌شود باور کنم کسی که کیفرخواست اعدام یک انسان را می‌نویسد، در پی حفظ آبروی کسی هم باشد.

خاطره‌ی آخرین باری که ما یک‌دیگر را هم دیدیم بسیار جالب بود؛ در دادگاه ارشاد ناحیه‌ی 21 تهران، همان‌جایی که محل «دفتر اینترنت» سابق و «گرداب» امروز بود، یک‌دیگر را ملاقات کردیم. البته «دفتر اینترنت» یا «گرداب» امروز به لطف دوستان شما دارای امکانات و ساختمان و تجیهزات کاملی شده است.
من دست‌بند به دست داشتم و پابند به پا. در راه‌روی دادگاه یک‌دیگر را دیدیم. پرسیدید که چرا به حکم دادگاه تجدیدنظر درباره‌ی تایید 10 ماه حکم زندان‌ام دوباره اعتراض نکردم، پرسیدم، مگر فرقی هم می‌کرد؟ به کدام رای عادلانه‌ي کدام قاضی می‌توانم دل‌خوش کنم؟ باز گفتید: حالا شاید می‌شد در دیوان کاری کرد! پرسیدم آقای کیان‌منش شما دل‌تان به حال من می‌سوزد؟ یادم است دیگر جوابی ندادید، فقط نگاه می کردید.

از همان روزهای اول که گروه «گرداب» پا به عرصه‌ی اینترنت کرد، چیزهای آشنایی در ذهن‌ام می گذشت، انگار تکرار تاریخ بود، انگار که دوباره در روزهای گذشته قرار می‌گرفتم، ادبیات همان ادبیات بود، روش همان روش بود، دروغ‌گویی به همان سبک بود، و بزرگ‌نمایی به همان شیوه بود...
وقتی تصویر کیان‌منش را در برنامه‌ی شوک به عنوان قاضی دیدم که با یکی از متهمان حرف می‌زد...